Ik weet dat ik had gezegd dat ik een review zou plaatsen van de Theeroos maar dat is er niet van gekomen. Dus nu maar Water Voor De Olifanten van Sara Gruen. Die zit nog vers in mijn geheugen.

Samenvatting:

De bejaarde Jacob Jankowski kijkt terug op zijn leven in de jaren 30 toen hij op een dag op school kreeg te horen dat zijn ouders allebei waren omgekomen bij een auto ongeluk. Ze laten hem achter met niets, hierdoor vlucht Jacob en springt op een trein die toevallig langs rijd. Deze trein blijkt van een rondreizend circus te zijn. Hij krijgt hier een baan als dierenarts. Als hij Marlena leert kennen die met de paarden werkt wordt hij al snel verliefd. Het probleem is alleen dat zij getrouwd is met de wrede August.

Uiteindelijk wordt de olifant Rosie gekocht door Uncle Al, de eigenaar en baas van het circus. In de eerste instantie lijkt het alsof ze niets kan. Ze wordt dan ook veelal mishandeld door August als ze niet goed meewerkt. Maar Jacob ontdekt dat Rosie wel degelijk iets kan, maar alleen als je tegen haar in het pools praat. Hierna wordt Rosie dé act van het circus samen met Marlena die met haar werkt.

Ondertussen krijgen steeds meer medewerkers van het circus geen loon. Ook worden er regelmatig een aantal medewerkers de trein uit gegooit, soms zelfs als ze op een brug rijden. Na een lange tijd besluiten een aantal (ex-) medewerkers dat het zo niet langer kan. Ook krijgt Jacob grote problemen met August als hij erachter komt dat hij een verhouding heeft met Marlena. Het einde zal ik verder niet verklappen.

Mijn mening:

Ik ben dit boek gaan lezen omdat hij verfilmd zou worden met 2 van mijn favoriete acteurs in de hoofdrol. Namelijk Reese Witherspoon en Robert Pattinson. Ik vond het een heel mooi boek. Je leest hoe het Jacob tegenwoordig vergaat op 93 jarige leeftijd en tegelijkertijd lees je wat hij heeft meegemaakt toen hij 23 was. Het is heel interessant, ook de foto's die in het boek staan zijn heel mooi om te zien. Het boek leest als een trein en ik heb hem na flink doorlezen in 1 dag uitgelezen. Normaal gesproken ben ik niet zo'n fan van boeken die zich zo ver in het verleden afspelen maar ik raak er steeds meer in geïnteresseerd. Het is zeker een aanrader voor iedereen!!

Ik ben de laatste tijd een beetje inspiratieloos, dus vandaar dat het zo lang geleden is dat ik een blog heb geplaatst. En ik heb ook een tijdje geen boekreviews geplaatst omdat ik de laatste tijd bijna alleen maar vervolgen aan het lezen ben en dat is toch minder interessant voor jullie om te lezen omdat je dan wel het eerste (of tweede of derde enzz) deel gelezen moet hebben. Ik ben wel bezig in een heel mooi boek, die is bijna uit dus binnekort kunnen jullie een review verwachten van het boek: De Theeroos.

Een tijdje geleden heb ik jullie ook gezegd dat ik de vorderingen in mijn banenjacht met jullie zou delen. Maar ik kan niet echt zeggen dat er vorderingen zijn. Ik heb nog steeds niets gevonden, en ik denk eigenlijk ook niet dat dat nog gaat lukken deze zomer want de scholen zijn ook bijna uit en dan gaan die kinderen ook allemaal op zoek naar een baan en nouja je snapt het wel. Ik wordt er wel een beetje zenuwachtig van want mijn geld begint echt op te raken. Ik ga eind juli op vakantie en om daar wat uit te kunnen geven moet ik al mijn spaarrekening gaan raadplegen. Echt heel zonde. Maar als ik vorig jaar toen ik het heb geboekt had geweten dat ik in zo'n geldnood zou komen had ik natuurlijk geen vakantie geboekt, majaa daar heb ik nu niets meer aan. De vakantie zelf is al betaald dus daar hoef ik me in ieder geval geen zorgen meer over te maken.

Ik heb deze week ook nog geïnformeerd bij de locale Vero Moda of ze misschien nog full-time krachten konden gebruiken maar ze waren alleen op zoek naar vakantiekrachten. Daar heb ik natuurlijk niets aan want ik ga zelf ook op vakantie dus dat is niet zo handig. Nou moet ik wel zeggen dat werken in een kledingzaak niets te maken heeft met mijn opleiding (Toerisme) maarja, het lijkt me wel leuk werk. Ik ben toerisme tenslotte ook maar gaan doen omdat ik niet wist wat ik anders wilde gaan doen. Als ik nu weer 4 jaar terug kon in de tijd zou ik Journalisme gaan studeren maar daar heb ik nu niets meer aan. Ik zou nog wel HBO kunnen gaan doen en dan Journalisme maar dat duurt allemaal te lang, want ik wil tenslotte in 2012 naar Amerika, en om daar heen te gaan heb ik zo'n 14.000 euro nodig.

Kortom: Ik heb een probleem.

Als jullie nog tips hebben over het vinden van een geschikte baan dan hoor ik dit graag. Volgens m'n vader moet ik naar een arbeidsbureau gaan maar ik weet zelf niet eens wat ik wil gaan doen, dan kunnen die mensen daar mij ook niet echt helpen lijkt mij. En een uitzendbureau lijkt me ook niks want dan wordt je volgens mij steeds ergens anders heen gestuurd en heb je geen vaste baan.

Ach… het komt allemaal wel goed hopen we dan maar.

Let op!! Dit boek is deel 2 van De Hongerspelen. Als je dit boek nog niet gelezen hebt raad ik je aan dit eerst te doen voordat je mijn review gaat lezen. Anders weet je al hoe deel 1 afloopt!!http://www.ze.nl/lezen/Suzanne-Collins-De-Hongerspelen/1564/

Samenvatting:

Katniss en Peeta hebben de hongerspelen overleeft. Maar door de stunt met de bessen aan het einde zijn ze niet geliefd bij president Snow. Er had namelijk maar 1 persoon mogen overleven. Het publiek daarentegen houd wél van Katniss en Peeta. Zij moeten nu hun act als verlieft stelletje volhouden. Ook de president waarschuwt ze hiervoor. Doen ze dit niet dan is er een grote kans dat zij en hun familie het niet overleven.

Dit jaar zijn de 75e hongerspelen. Katniss en Peeta zijn dit jaar mentor voor de kinderen die nu mee moeten doen, dat denken ze tenminste. Maar omdat het de 75e editie is, is er een kwartskwelling. Dit is een speciale editie van de hongerspelen. Bij de kwartskwelling van de 25e hongerspelen moesten de inwoners van de districten zelf stemmen op de kinderen die ze het liefst naar de arena stuurden. Bij de kwartskwelling van de 50e hongerspelen moesten er van ieder district dubbel zoveel kinderen naar de arena. Dus deden er 48 deelnemers mee i.p.v. 24. Als ze de kwartskwelling van dit jaar bekend maken blijkt dat van alle winnaars in alle districten er weer 1 man en 1 vrouw worden getrokken die nog een keer mee moeten doen aan de hongerspelen. Aangezien Katniss de enige vrouw uit district 12 is die ooit heeft gewonnen betekend dit dat zij weer de arena in gaat. Samen met Peeta, want die bied zich aan om in plaats van Haymitch te gaan.

Maar niet alle disctricten laten zich meer onder controle houden zoals ze de afgelopen 75 jaar gedaan hebben. In sommige districten breken zelfs opstanden uit. En tot Katniss grote schrik wordt zij gezien als het symbool van de opstand.

Verder is daar nog Gale. President Snow heeft al laten weten dat hij weet dat Gale niet de neef is van Katniss, en hierdoor zijn hij en z’n familie ook in gevaar. Het leven van iedereen staat dus op het spel als Katniss en Peeta weer de arena in gaan. Katniss weet dat ze het zelf niet gaat overleven maar ze wil er alles aan doen om Peeta wél te laten overleven. Maar zal het haar lukken om de overige 22 deelnemers te doden?

Mijn mening

Net zoals het eerste deel is dit ook een heel indrukwekkend boek. Er vallen natuurlijk veel doden maar het boek is toch geschikt voor kinderen vanaf 12 jaar. Het boek is weer super spannend met veel onverwachte wendingen en een vleugje romantiek. Er is al bekend gemaakt dat deel 1: De Hongerspelen verfilmt gaat worden en daar ben ik ook zeer benieuwd naar. Maar voor nu raad ik jullie zeker om de Hongerspelen te gaan lezen als jullie dit nog niet gedaan hebben en daarna natuurlijk zeker ook dit boek. In het najaar komt er ook nog een deel 3 uit.

Hierbij dan eindelijk mijn eerste review. Ik zal eerst even vertellen waar het boek over gaat.

Het verhaal begint met Wandelaar, die geplaatst wordt in het lichaam van Melanie. Wandelaar is een ziel. Zielen zijn kleine beestjes, in het boek worden ze ook wel eens vergeleken met een duizendpoot, hoewel zielen veel mooier zijn. De zielen hebben al verschillende planeten overgenomen. En dan bedoel ik niet de planeten die wij kennen zoals Pluto, Jupiter etc. Maar andere planeten zoals de Vuurwereld en de Blinde wereld. Nu zijn ze bezig om de aarde over te nemen, dit is bijna gelukt want er zijn nog maar een aantal mensen over die nog zichzelf zijn. Je kunt aan iemand zien dat hij een ziel in zich heeft doordat er er een soort zilvere gloed in hun ogen is, die sterk weerkaatst als je er licht in schijnt. Ook hebben ze een klein sneetje in hun nek waar de ziel naar binnen is gegaan. Normaal gesproken als een ziel in een lichaam wordt geplaatst verdwijnt de persoon van wie het lichaam eigenlijk was. Melanie is hierop een uitzondering.

Wandelaar (ook wel Wanda genoemd later in het boek) is dus de ziel die in het lichaam van Mel wordt geplaatst. Ze heeft haar naam te danken aan de 8 planeten die ze al heeft "bewandeld". Dit is zeer ongebruikelijk voor een ziel want meestal besluiten ze op een bepaalde planeet te blijven nadat ze op ongeveer 2 of 3 planeten zijn geweest.

Nadat Wanda is geplaatst verwacht ze dat Mel verdwijnt, maar Mel geeft niet op. Wanda krijgt hierdoor alle herinneringen van Mel door, ook de herinneringen aan haar broertje Jamie, haar vriend Jared en haar andere familie die waarschijnlijk nog mens zijn. Mel vertrouwt Wanda eerst niet en probeert zoveel mogelijk herinneringen voor zichzelf te houden. En Wanda zou graag van Mel afwillen. Maar langzamerhand beginnen ze elkaar te vertrouwen. En door alle herinneringen van Mel gaat Wanda ook van Jared en Jamie houden hoewel ze ze nog nooit in het echt gezien heeft.

Wanda wordt gevolgd door een Zoeker. Deze wil er zeker van zijn dat Mel echt verdwenen is en zolang dit niet het geval is blijft ze bij Wanda. Maar uiteindelijk weet Wanda tijdelijk van de zoeker af te komen als ze naar de Genezer wil gaan die haar in het lichaam van Mel geplaatst heeft. Onderweg gaat ze twijfelen want ze wil Mel niet kwijtraken en Mel wil niet uitgewist worden. Daarom besluiten ze samen te gaan zoeken naar de familie van Mel. Één voor één laat Mel haar herinneringen zien waarin te zien is waar haar familie zich misschien verschuilt. Het wordt een moeilijke tocht maar uiteindelijk bereiken ze toch de grot waar ze zich schuilen houden. En dan begint het verhaal pas echt!

Het wordt Wanda niet makkelijk gemaakt. Ze is tenslotte een ziel, en de mensen in de grot haten haar ook echt in het begin. Maar langzamerhand beginnen ze aan haar te wennen en komen ze te weten dat Melanie niet weg is. Wanda wordt verscheurd tussen haar liefde voor Jamie en Jared en haar nieuwe liefde voor Ian die ze in de grotten leert kennen. Omdat Melanie nog steeds in haar hoofd zit en niets van Ian wil weten wordt het heel lastig voor Wandelaar. En dan is daar ook nog de zoeker die niet opgeeft tot ze Wanda en de hele familie waar ze van is gaan houden gevonden heeft.

Mijn mening:

Ik vond het een ongelooflijk mooi boek! Ik leg het misschien niet helemaal goed uit, maar ik raad jullie allemaal zeker aan het boek te gaan lezen! Veel mensen vonden het begin raar en snapten er niets van maar ik moet zeggen dat ik daar weinig last van had, want als je door leest wordt het allemaal vanzelf duidelijk.

Naarmate het boek vordert ga je echt houden van Wanda en Melanie. Vooral Wandelaar is zo bescheiden en lief dat je haar uiteindelijk wel in je hart moét sluiten. Als ze eenmaal in de grot zijn wordt het verhaal pas echt spannend en indrukwekkend. De liefde van Wanda voor Jared en Ian doet haar echt pijn maar ze houd van ze allebei. Alleen haar lichaam wil Ian niet, omdat het lichaam nog van Melanie is. Dit brengt zoveel emotie’s met zich mee.

Natuurlijk gebeurd er nog veel meer naast liefde. Zoals de vijandigheid van de andere mensen in de grot. De zoeker die blijft zoeken naar Wanda. De strooptochten die de mensen moeten maken in de buitenwereld om eten te vinden. Er vallen dan ook een aantal doden. Waarvan een paar echt heel treurige momenten met zich meebrengen.

Het einde van het boek vond ik best onverwacht. Bij het einde van het 1 na laatste hoofdstuk; hoofdstuk 58, heb ik ook wel een traantje weggepinkt. Ook al las ik hem nu voor de 5e keer.

Stephenie Meyer heeft in een interview met Oprah gezegd dat dit boek eigenlijk bedoeld was als de eerste van een triologie. Het boek heeft dan ook wel een beetje een open eind. Maar als ze het hierbij zou laten zou dat ook kunnen wat mij betreft. Maar ik hoop echt dat ze nog een vervolg gaat schrijven! Ik vond het echt een heel mooi boek!

Hierbij dan eindelijk mijn eerste review. Ik zal eerst even vertellen waar het boek over gaat.

Het verhaal begint met Wandelaar, die geplaatst wordt in het lichaam van Melanie. Wandelaar is een ziel. Zielen zijn kleine beestjes, in het boek worden ze ook wel eens vergeleken met een duizendpoot, hoewel zielen veel mooier zijn. De zielen hebben al verschillende planeten overgenomen. En dan bedoel ik niet de planeten die wij kennen zoals Pluto, Jupiter etc. Maar andere planeten zoals de Vuurwereld en de Blinde wereld. Nu zijn ze bezig om de aarde over te nemen, dit is bijna gelukt want er zijn nog maar een aantal mensen over die nog zichzelf zijn. Je kunt aan iemand zien dat hij een ziel in zich heeft doordat er er een soort zilvere gloed in hun ogen is, die sterk weerkaatst als je er licht in schijnt. Ook hebben ze een klein sneetje in hun nek waar de ziel naar binnen is gegaan. Normaal gesproken als een ziel in een lichaam wordt geplaatst verdwijnt de persoon van wie het lichaam eigenlijk was. Melanie is hierop een uitzondering.

Wandelaar (ook wel Wanda genoemd later in het boek) is dus de ziel die in het lichaam van Mel wordt geplaatst. Ze heeft haar naam te danken aan de 8 planeten die ze al heeft "bewandeld". Dit is zeer ongebruikelijk voor een ziel want meestal besluiten ze op een bepaalde planeet te blijven nadat ze op ongeveer 2 of 3 planeten zijn geweest.

Nadat Wanda is geplaatst verwacht ze dat Mel verdwijnt, maar Mel geeft niet op. Wanda krijgt hierdoor alle herinneringen van Mel door, ook de herinneringen aan haar broertje Jamie, haar vriend Jared en haar andere familie die waarschijnlijk nog mens zijn. Mel vertrouwt Wanda eerst niet en probeert zoveel mogelijk herinneringen voor zichzelf te houden. En Wanda zou graag van Mel afwillen. Maar langzamerhand beginnen ze elkaar te vertrouwen. En door alle herinneringen van Mel gaat Wanda ook van Jared en Jamie houden hoewel ze ze nog nooit in het echt gezien heeft.

Wanda wordt gevolgd door een Zoeker. Deze wil er zeker van zijn dat Mel echt verdwenen is en zolang dit niet het geval is blijft ze bij Wanda. Maar uiteindelijk weet Wanda tijdelijk van de zoeker af te komen als ze naar de Genezer wil gaan die haar in het lichaam van Mel geplaatst heeft. Onderweg gaat ze twijfelen want ze wil Mel niet kwijtraken en Mel wil niet uitgewist worden. Daarom besluiten ze samen te gaan zoeken naar de familie van Mel. Één voor één laat Mel haar herinneringen zien waarin te zien is waar haar familie zich misschien verschuilt. Het wordt een moeilijke tocht maar uiteindelijk bereiken ze toch de grot waar ze zich schuilen houden. En dan begint het verhaal pas echt!

Het wordt Wanda niet makkelijk gemaakt. Ze is tenslotte een ziel, en de mensen in de grot haten haar ook echt in het begin. Maar langzamerhand beginnen ze aan haar te wennen en komen ze te weten dat Melanie niet weg is. Wanda wordt verscheurd tussen haar liefde voor Jamie en Jared en haar nieuwe liefde voor Ian die ze in de grotten leert kennen. Omdat Melanie nog steeds in haar hoofd zit en niets van Ian wil weten wordt het heel lastig voor Wandelaar. En dan is daar ook nog de zoeker die niet opgeeft tot ze Wanda en de hele familie waar ze van is gaan houden gevonden heeft.

Mijn mening:

Ik vond het een ongelooflijk mooi boek! Ik leg het misschien niet helemaal goed uit, maar ik raad jullie allemaal zeker aan het boek te gaan lezen! Veel mensen vonden het begin raar en snapten er niets van maar ik moet zeggen dat ik daar weinig last van had, want als je door leest wordt het allemaal vanzelf duidelijk.

Naarmate het boek vordert ga je echt houden van Wanda en Melanie. Vooral Wandelaar is zo bescheiden en lief dat je haar uiteindelijk wel in je hart moét sluiten. Als ze eenmaal in de grot zijn wordt het verhaal pas echt spannend en indrukwekkend. De liefde van Wanda voor Jared en Ian doet haar echt pijn maar ze houd van ze allebei. Alleen haar lichaam wil Ian niet, omdat het lichaam nog van Melanie is. Dit brengt zoveel emotie’s met zich mee.

Natuurlijk gebeurd er nog veel meer naast liefde. Zoals de vijandigheid van de andere mensen in de grot. De zoeker die blijft zoeken naar Wanda. De strooptochten die de mensen moeten maken in de buitenwereld om eten te vinden. Er vallen dan ook een aantal doden. Waarvan een paar echt heel treurige momenten met zich meebrengen.

Het einde van het boek vond ik best onverwacht. Bij het einde van het 1 na laatste hoofdstuk; hoofdstuk 58, heb ik ook wel een traantje weggepinkt. Ook al las ik hem nu voor de 5e keer.

Stephenie Meyer heeft in een interview met Oprah gezegd dat dit boek eigenlijk bedoeld was als de eerste van een triologie. Het boek heeft dan ook wel een beetje een open eind. Maar als ze het hierbij zou laten zou dat ook kunnen wat mij betreft. Maar ik hoop echt dat ze nog een vervolg gaat schrijven! Ik vond het echt een heel mooi boek!

Hetgene waar ik het liefste mijn geld aan uitgeef en mijn enige hobby: Lezen. Inmiddels ben ik de trotse bezitter van 114 boeken. En deze week arriveren er weer 3. Waarvan ik er overigens 2 gewonnen heb, want ik let wel een beetje op mijn bankrekening.

Je hoort wel eens mensen zeggen dat ze nog nooit in hun leven een boek gelezen hebben en dat ze vroeger voor een boekverslag altijd een samenvatting op internet zochten. Die mensen kan ik écht niet begrijpen. Lezen is namelijk het enige wat mij kan afleiden van al de ellende in mijn leventje. Als ik lees waan ik me in een andere wereld die ik helemaal zelf mag verzinnen. Terwijl ik lees zie ik het verhaal altijd helemaal voor me. Het klopt niet altijd met wat in het boek staat beschreven maar het leuke aan boeken is dat dit niet uitmaakt. Je leeft tijdens het lezen gewoon in je eigen wereldje. Dat is in mijn geval tenminste zo. Het komt ook vaak voor dat, als een boek verfilmt wordt, deze best wel tegenvalt. Want het ziet er tenslotte bijna nooit precies zo uit als jij je had voorgestelt.

Nu moet ik natuurlijk ook toegeven dat ik inmiddels al zo’n 15 maanden een echt Twihard ben. Toen ik ruim een jaar geleden weer eens niets meer had om te lezen zag ik Twilight liggen thuis. M’n vader had hem besteld en ik dacht: Ach ik heb toch niks anders te doen.. Sinds het 1e hoofdstuk was ik besmet met het "Twilight-virus". Toen ik het boek na 2 dagen uit had heb ik mijn vader net zo lang gek gemaakt tot dat hij Nieuwe Maan en Eclips ook bestelde. En vervolgens heb ik, net zoals heel veel Twihards, de boeken ook in het engels gekocht. Die waren naar mijn mening veel mooier maarja, deel 4: Breaking Dawn ontbrak natuurlijk nog. Dus heb ik die ook aangeschaft en 2 weken geleden kwam ie dan ook eindelijk in het nederlands uit. Dus nu is de serie compleet. En ik ben ontzéttend teleurgesteld. Want dit betekend dat het afgelopen is! Geen Edward en Bella meer.. Maar gelukkig hebben we de films nog. Die zijn dan wel lang niet zo mooi als de boeken, maar het is toch íets.

Natuurlijk ben ik na de Twilight-saga opzoek gegaan naar andere vampier series. Met succes kan ik wel zeggen! The House of Night, The Vampire Academy, The Vampire Diaries, ik hou er allemaal van! Ik weet niet wat het precies is wat me er zo in aantrekt, misschien het gevaar, het eeuwige leven of de eeuwige liefde. Wie zal het zeggen. Van mij mag iedereen tenminste door gaan met vampier series schrijven, ik ben fan!

Natuurlijk hou ik ook van heel veel andere boeken, daarom heb ik besloten om af en toe een review op mijn blog te gaan plaatsen. Zo kan ik mijn ei kwijt en zijn er misschien ook nog mensen die er wat aan hebben. Ik zal proberen om deze week mijn 1e review te plaatsen! 

M’n vader en broer waren dit keer weer goed bezig:

Ik zie in de krant een vacature voor een souvenirswinkel hier in het dorp. Wijst me vader naar een vacature ernaast voor een viswinkel. Zegt ie: "Dáár verdien je tenminst geld mee". Zeg ik: "Ja maar een viswinkel is echt niks voor mij. Daar heb ik helemaal geen verstand van. In een souvenirswinkel kan ik nog iets met toeristen doen en gebruik ik mijn opleiding (Toerisme) tenminste nog." "Ja maar geen enkele baan is iets voor jou", zegt me broer dan. "Je moet een baan nemen waar je niet met mensen om hoeft te gaan". "Als ik niet met mensen om kon gaan had ik mijn stages toch niet gehaald?!" (In een hotel en een reisbureau) "Wat valt er aan een stage nou te hálen?" "Nou ik wordt gewoon 3x beoordeeld hoor!" "Nou jij krijgt toch nooit een baan", zegt me broer dan. "Ik noem net die souvenirswinkel en dat is dan weer niet goed. Niets is goed volgens jullie, ik wordt gewoon weer helemaal de grond in geboord!", roep ik dan. "We boren je helemaal niet de grond in, maar alles is beter dan een souvenirswinkel", zegt me vader nadat ie heeft geroepen dat werk in een viswinkel ook niks voor mij is omdat ik daar veel te lui voor ben.

Ik snap niet dat ik me ooit heb afgevraagd hoe het kan dat ik zo weinig zelfvertrouwen heb. Vroeger toen ik thuis kwam van school en vol trots vertelde dat ik een 8,7 had gehaald zei me vader altijd: "Dat is 1,3 te weinig". Nooit kreeg ik te horen dat ik het goed gedaan had. Nooit kreeg ik het idee dat er iemand trots op me was. Blijkbaar hebben ze niet door hoe erg ze me kwetsen met dit soort uitspraken. Of het kan ze gewoon niets schelen, dat zou ook nog kunnen.

Terwijl ik dan weer zit te janken op me kamer nadat m’n vader en broer weer zo ontzéttend aardig voor me zijn geweest. En dan krijg ik wel het advies van vriendinnen dat ik me er niets van moet aantrekken maar hoe kan ik dat in godsnaam? Als je iedere week wel een keer krijgt te horen dat je te lui en dik bent en nooit iets zal bereiken. Alles wat ik doe is verkeerd. Als ik probeer gezonder te gaan eten krijg ik weer naar me hoofd geslingerd dat ik te véél eet. Terwijl ik toch echt een gezond gewicht heb volgens diverse sites waarop je dit kan meten…

Ik wou dat ik al deze opmerkingen aan me voorbij kon laten gaan maar zo zit ik niet in elkaar. Dit maakt de wil om het huis uit te gaan alleen maar sterker.

Voorlopig hou ik de 9 maanden die ik in Amerika wil gaan studeren in 2012 maar voor ogen want 9 maanden uit dit huis weg is voor mij al het paradijs!

Ik ben zaterdag naar mijn 2e concert van dit jaar geweest: Rihanna in het Gelredome. En het was super!! In Februari ben ik naar Kelly Clarkson in het HMH geweest. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik qua zang Kelly Clarkson beter vond. En de show van Rihanna was weer veel beter maar eigenlijk is het moeilijk te vergelijken. Ik vond het gewoon allebei geweldig! Zeker voor herhaling vatbaar!

Ik stond lang niet vooraan bij Rihanna want ik had een zitplaats. En dat was maar goed ook want anders had ik 3,5 uur moeten staan en ik krijg nogal snel last van mijn voeten. Hoewel ik nu na een uur een zere kont kreeg majaa ik mag niet klagen

Op het kaartje stond aanvang: 20.00 uur maar het was 21.30 voordat ze eindelijk begon met zingen. Later kwam ik erachter dat dit was omdat er nog mensen waren die een meet & greet met haar hadden. Ik kan wel zeggen dat ik ontzettend jaloers op hun was! Maar ze hebben er waarschijnlijk ook flink wat geld voor moeten betalen.

Natuurlijk was ik weer alleen naar het concert, want stel je voor dat mijn vriendinnen toch eens naar een concert van Rihanna zouden moeten! Dat doen ze echt niet hoor! Het enige waar ze wel heen willen is Lady GaGa, maar ik ga geen 75 euro neertellen voor een kaartje. En ik heb me prima vermaakt in me eentje. Ik had niemand om rekening mee te houden toen ik me op de terugweg in een overvolle bus moest wurmen. Veel mensen vroegen vooraf; ga jij in je eentje? Daar is toch nix aan? Maar ik ga niet naar een concert om een praatje te houden met mijn buurvrouw, ik kom voor de muziek. En om naar muziek te luisteren heb ik mijn buurvrouw niet nodig..

Zo’n super concert zorgt er toch weer voor dat ik me ga afvragen; Wat zouden we toch moeten zonder muziek?

Ik wordt nu zo langzamerhand wel een beetje wanhopig. Ik heb al meerder sollicitatie brieven en CV’s verstuurd maar ik wordt telkens afgewezen omdat ik geen ervaring heb. Tja, wat wil je als je net klaar bent met school? Als ik nergens aangenomen wordt kan ook geen ervaring op doen.. Maar daar denken die mensen zeker niet bij na.

Ik kreeg vandaag een tip van iemand die zei dat ik me in moet schrijven bij een uitzendbureau. Maar kost zoiets geen geld? Ik heb er eigenlijk weinig verstand van en ik ken ook niemand die zich ooit ingeschreven heeft bij een uitzendbureau. Dus als jullie er soms meer ervaring mee hebben dan hoor ik dit graag.

Voorlopig ga ik in ieder geval gewoon door met solliciteren en ik hoop dat ik binnekort iets tegen kom waarbij ze me wél willen hebben. Ik hou jullie op de hoogte!

Om me heen is alles donker. Het lijkt wel nacht maar ik zie geen maan en zelfs geen sterren. Ik zie alleen bomen, overal om me heen. Ik struikel over hun wortels. Maar ik blijf doorlopen. Ik moet doorgaan tot ik ergens een lichtpuntje zie, hoewel ik het graag op zou geven. Maar ik moet doorgaan, ik wil weten wat ik vind als ik eenmaal de nacht voorbij ben. Als het weer een zon aan de hemel staat. Wat en wie staat er daar dan op me te wachten? Ik heb het gevoel dat ik al jaren aan het lopen ben. Zonder een lichtpuntje te vinden. Ik zie mensen om me heen. 2 mannen zijn heel dichtbij maar het zijn geen vijanden. Het voelt zelfs als familie. Maar ze sturen me steeds een andere kant op. Ik krijg het gevoel dat ik van hun het licht niet mag vinden. Waarom doen ze dit? Waarom steunen ze me niet? Ik negeer ze, ik loop verder. Ik blijf opzoeken naar een teken van de zon, van het licht. Maar zal ik ooit uit deze duisternis komen? Ik hoop het, want ik blijf het volhouden, no matter what.